“ ခဏေလာက္ပဲျဖစ္ျဖစ္..

“ ခဏေလာက္ပဲျဖစ္ျဖစ္..

      .......အားထုတ္ၾကည့္ၾကစမ္းပါ..”

••••••••••••••••••••••••••••••••••

           တရားဓမၼတို ့ကိုလမ္းညႊန္ေလ့႐ိွၾကတဲ့..

ဆရာသမားတို ့ရဲ  ့ဆံုးမသြန္သင္မႈေၾကာင့္..ဝိပႆနာအက်င့္ျမတ္ကို က်င့္ႀကံအားထုတ္လာရင္း..

          ဆရာေတာ္၊ သံဃာေတာ္ေတြ ရဲ ့တရားေတာ္ေတြ နဲ ့အဆံုးအမေတြကို ၾကားနာ၊ ဖတ္႐ႈရာမွ ရရွိလာတဲ့ အသိတရားေတြကို  ဓမၼမိတ္ေဆြတို ့ကို သိေစခ်င္တယ္၊ ၿပီးေတာ့ အားထုုတ္ေစခ်င္တဲ့ ဆႏၵေတြနဲ ့..

         ဝိပႆနာ အားထုတ္ခ်င္လာေအာင္၊ အားထုတ္ေနၿပီျဖစ္တဲ့ ဓမၼမိတ္ေဆြတို ့အတြက္ လည္း အားထုတ္မႈအတြက္ အေထာက္ကူျဖစ္ေအာင္..

        ဝိပႆနာ အားထုတ္တာနဲ ့ပတ္သက္တဲ့ ဓမၼစာစုေတြကို ေရးသားေဖာ္ျပတဲ့အခါမွာ..

       ခုလို...“ ခဏေလာက္ပဲျဖစ္ျဖစ္..အားထုတ္ၾကည့္ၾကစမ္းပါ..” ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေၾကာင့္

 အေရးအသားကို ဂ႐ုျပဳရပါတယ္။

ဘာလိုလဲ ဆိုေတာ့..

        တရားအားထုတ္ၾကဖို ့ႏိႈးေဆာ္တယ္ ဆိုတာ..

        "ကုသိုလ္အလုပ္" တစ္ခုပါပဲ လို ့ ဆိုေသာ္လည္း..

        အားလံုးအတြက္ဆိုၿပီး..မိမိရဲ  ့ျပဳလိုက္တဲ့ ေကာင္းမႈေစတနာဟာ..

မွန္ကန္စြာ အသံုးမျပဳတတ္ရင္..

        အျခားတစ္ဖက္ ကို "အကုသိုလ္ " ျဖစ္ေစႏိုင္ပါတယ္။

         ဥပမာ...

         တရားအားထုတ္မႈေတြနဲ ့ေပ်ာ္ေမြ ့ေနတဲ့ သူတစ္ေယာက္က..

ကိုယ့္ရဲ  ့မိသားစုဝင္ေတြကိုပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ၊ ကိုယ္နဲ ့အင္မတန္မွ ရင္ႏီွးတဲ့ မိတ္ေဆြေတြကို ပဲ ျဖစ္ျဖစ္..

        မိမိလိုပဲ ...

တရားအရသာေတြကို.. ေတြ ့ေစခ်င္တယ္။

ကုသိုလ္ေတြ.. ရေစခ်င္တယ္။

တကယ္ကို တရားကို အားထုတ္ေစခ်င္တဲ့ ဆႏၵ အမွန္နဲ ့..

        အေျခေန နဲ ့အခ်ိန္ခါ ဂ႐ုမျပဳဘဲ.. တရားအားထုတ္ဖို ့ဆြယ္တာ..တို ့၊

        အေျခေန နဲ ့အခ်ိန္ခါ ဂ႐ုမျပဳဘဲဲ... ဘုရားဖူးသြား ဖို ့ဆြယ္တာ.တို ့၊.

         အေျခေန နဲ ့အခ်ိန္ခါ ဂ႐ုမျပဳဘဲ... ေကာင္းမႈကုသိုလ္ျပဳဖို ့ဆြယ္တာ..တို ့စတဲ့..

အျပဳအမူေတြဟာ...

      အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးတဲ့ ...

တစ္ဖက္လူအဖို ့..ကသိကေအာက္ ျဖစ္ရၿပီဆိုရင္ေတာ့..

         ဓမၼမိတ္ေဆြရဲ  ့.ေကာင္းမႈကုသိုလ္ဟာ..

တစ္ဖက္လူအတြက္ အကုသိုလ္ျဖစ္ေစတာမို ့..

       အထက္က ေျပာသလို ...

      “ ခဏေလာက္ပဲျဖစ္ျဖစ္..အားထုတ္ၾကည့္ၾကစမ္းပါ..” ဆိုတဲ့ မိမိရဲ  ့ေခါင္းစဥ္ဟာ..

  အတင္းကာေရာ တရားအားထုတ္ခိုင္းတာမဟုတ္ဘူးဆိုတာ.. 

       ေရွးဦးစြာ အသိေပးေျပာၾကားလိုပါတယ္။

တစ္ကယ္တမ္းက်ေတာ့....

       ပုထုဇဥ္တို ့အေနျဖင့္...

သာမန္ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေလး ျပဳလုပ္႐ုံနဲ႔ ..

အပါယ္တံခါး ပိတ္သြားျပီလို႔ ေျပာလို႔မရႏိုင္ပါဘူး..။  

ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုရင္..

      ပုထုဇဥ္တို ့ရဲ  ့သႏၲာန္မွာ " အကုသိုလ္ " ျဖစ္ဖို႔ အေျခအေနေတြ ရွိေနေသးလို႔ ျဖစ္ပါတယ္။ 

      ဥပမာ...

      ေဒါသ ျဖစ္စရာ မ်ိဳးေစ့ေလးက ရွိေနေသးတယ္။ 

       ေလာဘ ျဖစ္မယ့္ မ်ိဳးေစ့ေလးက ရွိေနေသးတယ္။ 

        အခုေလာေလာဆယ္ ေလာဘ မျဖစ္ေပမဲ့လို႔ ..

       ေလာဘ ျဖစ္စရာ အာ႐ုံနဲ႔ေတြ႔ရင္ ေလာဘ ျဖစ္မယ္။ 

      အခုေလာေလာဆယ္ ေဒါသ မျဖစ္ေပမဲ့ လို႔ ..

      ေဒါသ ျဖစ္စရာ အာ႐ုံ နဲ႔ေတြ႔ရင္ ေဒါသ ျဖစ္လာမယ္။ 

      အဲဒီလို ျဖစ္ႏိုင္တဲ့ အေနအထားေလးေတြ ရွိေနေသးတဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ စိတ္မခ်ရဘူးလို႔ ေျပာတာပါ။ 

        အႏၲရယ္ ႐ိွတဲ့ မီး လိုေပါ့။ မီးေလာင္ႏိုင္တဲ့ အရာဆိုလို႔ရွိရင္ သတိထားျပီး ေနရပါတယ္။

         ဂတ္စ္ အိုးၾကီး အနားမွာ ထားလို႔ရွိရင္ မီးသတိျပဳေနရမယ္။ မီးထေတာက္ႏိုင္တယ္။

        သာမန္ပုထုဇဥ္ေတြရဲ႕သႏၲာန္မွာ...

 " အႏုသယ"ဆိုတဲ့ ကိေလသာေတြ မကင္းေသးလို႔ရွိရင္ ေတာ့ ..

"အပါယ္တံခါး"ပိတ္ျပီ လို႔ ေျပာဖို႔ ေတာ္ေတာ္ ခဲယဥ္းပါတယ္။ 

 ကိေလသာေတြ ရွိေနေသးသမၽွ ကံတရားေတြက အက်ိဳးေပးေနေတာ့မွာပါပဲ။ 

ကိေလသာ ကို အေၾကာင္းျပဳျပီးေတာ့ အကုသိုလ္ကံေတြ မိမိသႏၲာန္မွာ စုမိျပီး ၊

အဲဒီ အကုသုိလ္ေတြက အက်ိဳးေပးတာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ...

     အပါယ္တံခါးဟာ ပြင့္ေနတယ္လို႔  ေျပာရတာပဲျဖစ္ပါတယ္။

          ဒါဆိုရင္..

          အပါယ္တံခါးပိတ္ခ်င္ရင္ ဘယ္လိုလုပ္ရမွာလဲ၊

          အပါယ္တံခါးပိတ္ဖို႔အတြက္ ဘာလုပ္ရမလဲ၊

          အပါယ္တံခါး ကို ဘာနဲ ့မွပိတ္လို႔ရသလဲ..ဆိုေတာ့..

          ဓမၼမိတ္ေဆြတို ့က..

          ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြ လုပ္ျပီး အပါယ္ကလြတ္သြားတဲ့ ..ပုဂၢိဳလ္ေတြ မရွိႏိုင္ဘူးလား ဆိုၿပီးေမးစရာရိွပါတယ္။

ဆိုၾကပါစို႔ ..

ဒါနေကာင္းမႈလုပ္တယ္၊

သီလေဆာက္တည္တယ္၊

ကမၼ႒ာန္းဘာဝနာ ပြားမ်ားအားထုတ္တယ္၊

ဒါေပမဲ့..

            အရိယာထဲမွာ အနိမ္ဆံုးျဖစ္တဲ့ ေသာတာပန္ဆိုတဲ့ အဆင့္ေတာင္မေရာက္ႏိုင္ဘူး။ 

            သို႔ေသာ္...

            အဲဒီ ပုဂၢိဳလ္ အပါယ္မလြတ္ႏိုင္ဘူးလား ဆိုေတာ့...

         လြတ္ႏိုင္ပါတယ္၊ ဒါေပမဲ့...အာမခံခ်က္ေတာ့မ႐ိွပါဘူး၊

             " အပ႒ာန္ပါဠိေတာ္ "မွာဆိုရင္...

              အမ်ိဳးေကာင္းသားတစ္ေယာက္ဟာ...

           ဘုရားတစ္ဆူကို ပန္းပြင့္ေလး တစ္ပြင့္ လွဴလိုက္တာနဲ႔ ( ၉၁) ကမၻာ အပါယ္မလားဘဲနဲ႔ ေနာက္ဆံုးက်ေတာ့...

            အဲဒီ ပန္းလွဴတဲ့ ကုသိုလ္ကို အေၾကာင္းျပဳျပီး ရဟႏၲာျဖစ္ျပီးေတာ့ ပရိနိဗၺာန္စံသြားတယ္။ 

        ( ၉၁ )ကမၻာ အပါယ္မက်ခဲ့ဘူးဆိုတဲ့ ဝတၳဳေတြ ရွိပါတယ္။ 

ဒါက အာမခံခ်က္ ရွိလို႔ေျပာတာ မဟုတ္ပါဘူး။

            အပါယ္တံခါးေတာ့ ပြင့္ေနေသးတယ္။ အပါယ္တံခါးပြင့္ေနတိုင္းေတာ့ ...

          အပါယ္ က်တာမွ မဟုတ္ပါဘူး။ 

         တံခါးပြင့္ေနတိုင္း ဒီတံခါးေပါက္က ထြက္တာမွ မဟုတ္တာ။

 တံခါးကေတာ့ ပြင့္ခ်င္ပြင့္ေနမွာပဲ။ 

ဒါေပမဲ့.. 

         တံခါးထဲ မဝင္လို႔ရွိရင္ေတာ့ မေရာက္ဘူးေပါ့။ 

        ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ လုပ္ေနတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြဟာ.. 

        သာမန္ကုသိုလ္ေတြနဲ႔ အပါယ္တံခါးပိတ္တယ္လို႔ ေျပာလို႔မရဘူး။ အာမခံခ်က္ မရွိပါဘူး။ 

သို႔ေသာ္...

 အပါယ္ကို က်မွာလားလို႔ ေမးရင္...

         က်ခ်င္မွက်မွာ ေပါ့။ 

         ဘယ္သူက ဆြဲတင္ေပးတုန္းဆိုရင္ ...

         ကုသိုလ္ကံေတြက ဆြဲတင္ေပးေနမွာပါ။ 

ဒါလည္း အင္မတန္ အေျခအေနေကာင္းမွပါ၊

အေျခအေန မေကာင္းရင္ေတာ့.. မရပါဘူး။

          ခုနက ပန္းေလးတစ္ပြင့္ လွဴတာနဲ႔ ( ၉၁ ) ကမၻာ အပါယ္မလားဘူးဆိုတာ..

 ဒီပန္းေလး တစ္ပြင့္ဆိုတဲ့ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈက ေနျပီးေတာ့ ..

           ကယ္သြားတာလားဆိုရင္..

           ဒီလို တြက္လို႔ မရဘူး။ 

           ဘယ္လိုယူရမတံုးဆိုရင္ ဘုရားကို ရည္စူးျပီး ...

            ပန္းေလးတစ္ပြင့္ လွဴတာကို အေၾကာင္းျပဳျပီးေတာ့..

ေကာင္းတဲ့ ဘံုဘဝ ေရာက္သြားတယ္။ 

ေကာင္းတဲ့ဘံုဘဝ ေရာက္တဲ့အခါမွာလည္း..

            ကုသိုလ္ေတြ ဆက္လုပ္ေနတယ္။ 

ေနာင္ဘဝေတြမွာ လည္း ...

           ကုသိုလ္ေတြ ဆက္ဆက္ၿပီးလုပ္တယ္။ 

ကုသုိလ္ေတြ ဆက္ဆက္ လုပ္သြားလို႔ ...

               အပါယ္မက်တာ။ 

               ဒီဘဝမွာ ပန္းေလးတစ္ပြင့္ လွဴထားတယ္၊ 

                ေကာင္းတဲ့ဘံုဘဝ ေရာက္သြားတယ္၊ 

                ေမ့ေမ့ေလ်ာ့ေလ်ာ့ ေနျပီးေတာ့.

အကုသိုလ္ေတြ လုပ္မယ္ဆိုရင္ အပါယ္ က်မွာပဲေလ။

                ပန္းေလးတစ္ပြင့္လွဴတာနဲ႔ ..

               ဒီ ကုသိုလ္ကေန ကယ္သြားတယ္ဆိုတာက ..

ဒီကုသိုလ္ရဲ႕ စြမ္းရည္သတၱိကို ေဖာ္ျပခ်င္တဲ့ အတြက္ပါ။ 

              တကယ္အဓိပၸါယ္ယူရမွာက..

             ပန္းေလးတစ္ပြင့္လွဴလိုက္လို႔ ေကာင္းတဲ့ဘံုဘဝ ေရာက္သြားတယ္။ 

             အဲဒီ ေကာင္းတဲ့ဘံုဘဝ ေရာက္တဲ့အခါ ကုသိုလ္ေတြ ဆက္ျပီးလုပ္တယ္။ 

ကုသိုလ္ေတြ ဆက္လုပ္တဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ေကာင္းတဲ့ဘံုက ေကာင္းတဲ့ဘံုကို ေရာက္ျပီးေတာ့...

ေနာက္ဆံုးမွာ ဘုရားနဲ႔ေတြ႔လို႔ ရဟႏၲာျဖစ္ျပီး ပရိနိဗၺာန္စံတာပါပဲ။ 

အဲဒီ အဓိပၸါယ္မ်ိဳးကို ဆိုလိုတာပါ။

               ဒါေၾကာင့္မို႔လို႔ ...

               ကုသိုလ္ကံေတြဆိုတာ အားကိုးထိုက္ပါတယ္။

ဒါေပမဲ့..

အပါယ္တံခါးပိတ္သလား ဆိုေတာ့..

အပါယ္တံခါးပိတ္တယ္ဆိုတာ...

နိဗၺာန္တံခါးဖြင့္ႏိုင္မွ အပါယ္တံခါးပိတ္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

နိဗၺာန္တံခါး ဖြင့္ခ်င္ရင္၊ နိဗၺာန္တံခါးကို ပြင့္ေစခ်င္ရင္ေတာ့..

" ဝိပႆနာ " ဆိုတဲ့ ေသာ့ နဲ ႔ပဲ ဖြင့္လို႔ရမွာပဲျဖစ္ပါတယ္။ 

နိဗၺာန္ ကို  " ဝိပႆနာ "နဲ႔ ပဲ သြားရမယ္။ 

ဝိပႆနာက်င့္စဥ္ မက်င့္ဘဲနဲ႔ နိဗၺာန္တံခါး ဖြင့္တယ္ဆိုတာ ေလာကမွာ မရွိပါဘူး။

ဝိပႆနာ က်င့္ႀကံအားထုတ္တဲ့အတြက္..

ေလာကုတၱရာ မွာ မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ မ်က္ေမွာက္ျပဳရန္အတြက္ အက်ိဳးေပးရံုတင္မဟုတ္ဘဲ ...

ေလာကီ၊ေလာကုတၱရာ ႏွစ္ျဖာစလံုးအတြက္ 

ဝိပႆနာ အားထုတ္တဲ့ အတြက္ေၾကာင့္ ခံစား၊ စံစားရမည့္အက်ိဳးခုနစ္မ်ဳိးကုိ 

ျပဆုိထားတဲ့ ပါဠိေတာ္မ်ားလည္း ႐ိွပါတယ္။

"ဧကာယေနာ အယံ ဘိကၡေဝ မေဂၢါ သတၱာနံ ဝိသုဒၶိယာ 

ေသာကပရိေဒဝါနံ သမတိကၠမာယ ဒုကၡေဒါမနႆာနံ 

အတၳဂၤမာယ ဉာယႆ အဓိဂမာယ နိဗၺာနႆ သစၦိကိရိယာယ 

ယဒိဒံ စတၱာေရာ သတိပ႒ာနာ။ "(သုတ္၊ မဟာဝါ)

ဒီပါဠိေတာ္က သတိပ႒ာန္အက်ဳိး(တနည္း) 

ဝိပႆနာအက်ဳိး ခုနစ္မ်ဳိးကုိ ျပဆုိထားတဲ့ ပါဠိေတာ္မ်ား ျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီအက်ဳိးတရား(၇)ပါးက ဘာေတြလဲလုိ႔ဆုိေတာ့...

( ၁ ) သတၱာနံဝိသုဒၶိယာ 

         ကိေလသာစင္ၾကယ္ေစျခင္း လို ့အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။

        သတၱဝါတုိ႔အား ကိေလသာမွ စင္ၾကယ္ေစျခင္းဆုိတဲ့ အခ်က္မွာ ဝိပႆနာ တရားအားထုတ္ေနတဲ့အခ်ိန္ကုိ ျပန္ျပီးၾကည့္လုိက္ပါ။ 

         တရားရႈမွတ္ေနတဲ့အခုိက္မွာ ေလာဘ၊ ေဒါသ ၊ ေမာဟ စတဲ့ ကိေလသာေတြ စင္ၾကယ္ေနတာကုိ သတိထားမိႏိုင္ပါတယ္။ 

        တရားရႈမွတ္ေနခုိက္မွာ ခႏၶာကုိယ္ရဲ့ မၿမဲတဲ့ သေဘာ၊ ဆင္းရဲတဲ့သေဘာ၊ 

အစုိးမရ အလုိမလုိက္ အႏွစ္သာရမရွိတဲ့ သေဘာေတြကုိ ျမင္ေတြ႔ ေနရေတာ့ 

လုိခ်င္မႈ ေလာဘ ကိေလသာေတြ၊ မေက်နပ္တဲ့ ေဒါသ ကိေလသာေတြ၊ 

မုိက္မဲေတြေဝမႈဆုိတဲ့ ေမာဟ ကိေလသာေတြ ကင္းစင္ေနတာကုိ ေပၚေပၚလြင္လြင္ထင္ထင္ရွားရွား သတိထားမိႏိုင္ပါတယ္။ 

          ဒါကေတာ့ လက္ေတြ တရားရႈမွတ္ေနခုိက္ ခဏတာ မွာ ကိေလသာေတြစင္ၾကယ္ေနျခင္းသာပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ 

            မဂ္ဉာဏ္ ဖုိလ္ဉာဏ္ေတြ အျပီးအပုိင္ ရသြားျပီဆုိရင္ေတာ့...

           အရိယာအလိုက္ ဆုိင္ရာ ကိေလသာေတြ လည္း အျပီးအပုိင္ကင္းစင္းသြားမွာျဖစ္ပါတယ္။ 

       ဒါေၾကာင့္ ဝိပႆနာ တရားရႈမွတ္ျခင္းေၾကာင့္ ကိေလသာ ေတြ စင္ၾကယ္ျခင္းဆုိတဲ့ အက်ဳိးတရားကုိ ရနုိင္ပါတယ္လုိ႔ ဆုိလုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

( ၂ ) ေသာကာနံ သမတိကၠမာယ 

        စုိးရိမ္ပူေဆြးရတဲ့ ေသာက မ်ားမွ လြန္ေျမာက္ေစျခင္း လို ့အဓိပၸါယ္ရပါတယ္။

        စုိးရိမ္ပူေဆြးရတဲ့ ေသာကတရားတုိ႔မွလြန္ေျမာက္ျခင္း ဆိုတဲ့ အခ်က္ဟာ...

         အားလုံးေသာ ပုဂၢဳိလ္မ်ားအေနနဲ႔ သားေရး သမီးေရး စီးပြားေရး အိမ္ေထာင္ေရး စတဲ့ 

အေရးကိစၥေတြေၾကာင့္ စုိးရိမ္ပူေဆြးမႈဆုိတဲ့ 

ေသာက တရားေတြ အနည္းနဲ႔ အမ်ားဆုိသလုိ ရွိေနတတ္ၾကပါတယ္။ 

          အဲဒီေသာက တရားေတြျဖစ္လာတဲ့အခါ မွာ မျဖစ္ေအာင္ ျငိမ္းေပ်ာက္ေအာင္ ပယ္ေဖ်ာက္ေပးနုိင္တာ...

          ဒီ ဝိပႆနာ အလုပ္ပဲရွိပါတယ္။ 

          ဝိပႆနာ အလုပ္တရားကုိ ပြားမ်ားအားထုတ္ထားရင္ေတာ့..

         အခ်ိန္အခါမေရြး ျဖစ္ေပၚလာနုိင္တဲ့ ေသာက တရားေတြကုိ ပယ္ေဖ်ာက္နုိင္ပါတယ္။ ေသာက တရားရဲ  ့ဒဏ္ကုိ ခံနုိင္ရည္ရွိတယ္လုိ႔ ဆိုလုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

( ၃) ပရိေဒဝါနံသမတိကၠမာယ 

       ငုိေၾကြးျမည္တမ္း ပင္ပန္းျခင္းမွ လြန္ေျမာက္ေစျခင္း၊

        ငုိေၾကြးျမည္တမ္း ပင္ပန္းျခင္းမွလြတ္ေျမာက္ေစနုိင္ျခင္း၊

သားဆုိးသမီးဆုိးမ်ားေၾကာင့္ ငုိေၾကြးပင္ပန္းရျခင္း၊ 

       ညာတိဗ်သန ေဘးဆုိတဲ့ ေဆြမ်ဳိးေတြ ေသေၾကပ်က္စီးလုိ႔ ငုိေၾကြးျမည္တမ္းပင္ပန္းရျခင္း၊

       ေဘာဂဗ်သန ေဘးဆုိတဲ့ စည္းစိမ္ဥစၥာမ်ား ပ်က္စီးဆုံးရွဳံးရျခင္းေၾကာင့္ ..

        ငုိေၾကြးျမည္တမ္းပင္ပန္းရျခင္းဆုိတဲ့ အဆုိးတရားမ်ား လူတုိင္းကုိယ္စီရွိေနၾကပါလိမ့္မယ္။ 

        အဲဒီတရားေတြ ျဖစ္လာတဲ့အခါ...

       ဒီတရားေတြက လြန္ေျမာက္ေစနုိင္တာ

ဝိပႆနာအလုပ္ပဲ ျဖစ္ပါတယ္။ 

         ဝိပႆနာအလုပ္ကုိ လုပ္ထားတဲ့သူမ်ားဟာ အဲဒီဆိုက်ိဳးတရားေတြ ၾကံဳ ေတြ႔လာခဲ့ရင္လည္း အဲဒီ တရားေတြ အေပၚမွာ မွန္ကန္တဲ့ ႏွလုံးသြင္း တတ္တာေၾကာင့္...

          အဲဒီဆိုးက်ိဳး တရားေတြကေန လြန္ေျမာက္နုိင္ေစပါတယ္လုိ႔ ဆုိလုိျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

( ၄ ) ဒုကၡေဒါမနႆာနံ အတၳဂၤမာယ

          ကုိယ္ဆင္းရဲမႈမ်ားမွ လြန္ေျမာက္ေစျခင္းလို ့အဓိပၸါယ္ရပါတယ္

         ေဘးအႏၱရာယ္ အမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အနာေရာဂါေတြေၾကာင့္ေသာ္ လည္းေကာင္း ကုိယ္ဆင္းရဲမႈေတြကုိ လည္း လူတုိင္း လူတုိင္းၾကံဳေတြ႔ေနၾကရပါတယ္။ 

          အဲဒီလို ကုိယ္ဆင္းရဲမႈေတြကုိလည္း ဝိပႆနာတရား က လြန္ေျမာက္နုိင္ပါတယ္။ 

တစ္ခ်ဳိ  ့ၾကားဖူးၾကပါလိမ့္မယ္။ 

        ကင္ဆာေရာဂါ ေသြးတုိးေရာဂါခံစားေနရသူေတြ တရားအားထုတ္လုိက္တာ 

ေရာဂါမ်ားေပ်ာက္ကင္းသြားတယ္လုိ႔ ဖတ္ဖူး မွတ္ဖူးၾကမယ္လုိ႔ထင္ပါတယ္။ 

          ကုသလုိ႔မေပ်ာက္ကင္းနုိင္တဲ့ ေရာဂါေဝဒနာရွင္ေတြ ေနာက္ဆုံးအဆင့္အေနနဲ႔ 

တရားအားထုတ္လုိက္လုိ႔ ေရာဂါေတြ သက္သာေပ်ာက္ကင္းျပီး က်န္းမာခ်မ္းစြာနဲ႔ အသက္ရွင္ေနလ်က္ရွိပါတယ္ဆုိတဲ့ သတင္းေတြကုိ လည္းၾကားဖူးပါလိမ့္မယ္။

ျမတ္စြာဘုရားရွင္ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့တဲ့ 

ဝိပႆနာတရား သတိပ႒ာန္တရားဟာ 

အဲဒီလို ကုိယ္ဆင္းရဲမႈဆုိတဲ့ ကာယိကဒုကၡမွလည္းလြန္ေျမာက္ေစနုိင္ပါတယ္။

( ၅ ) ဒုကၡေဒါမနႆာနံအတၳဂၤမာယ 

          စိတ္ဆင္းရဲမွဳမ်ားမွ လြန္ေျမာက္ေစျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

          တစ္ခါတစ္ရံမွာ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ စိတ္မသက္သာမႈေတြ၊ စိတ္ဆင္းရဲမႈေတြ လူတုိင္းလုိလုိၾကဳံေတြ႔ေနရတာရွိပါတယ္။ 

           အဲဒီလို စိတ္ဆင္းရဲမႈမ်ားမွလည္း 

ဝိပႆနာ တရားကလြန္ေျမာက္နုိင္တယ္လုိ႔ ေဟာေတာ္မူျခင္းျဖစ္ပါတယ္။

( ၆ ) ဉာယႆ အဓိဂမာယ 

      မဂ္ဉာဏ္ ဖုိလ္ဉာဏ္မ်ားကုိ ရရွိေစျခင္း အဓိပၸါယ္ပါ။

       ဝိပႆနာ သတိပ႒ာန္တရားပြားမ်ားမႈရဲ  ့

အျမတ္ဆုံး အထြက္အထိပ္အက်ဳိးပါပဲ။ 

သတိပ႒ာန္အလုပ္ ဝိပႆာနာအလုပ္ဟာ ဘာျဖစ္ေအာင္ အားထုတ္တာလဲဆုိေတာ့ မဂ္ခ်မ္းသာ၊ ဖုိလ္ခ်မ္းသာေတြရရွိေအာင္ 

အားထုတ္ၾကတာပါ။

        အဲဒီ မဂ္ခ်မ္းသာ ဖုိလ္ခ်မ္းသာေတြ ရရွိေအာင္ ဝိပႆနာအလုပ္ကုိလုပ္ပါမွရနုိင္ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ 

       ဝိပႆနာအလုပ္ကုိ လုပ္မယ္ဆုိရင္ မဂ္ခ်မ္းသာ ဖုိလ္ခ်မ္းသာမ်ားကုိရရွိနုိင္တယ္လုိ႔ဆုိလုိျခင္းျဖစ္ ပါတယ္။

(၇ ) နိဗၺာနႆ သစၦိကိရိယာယ

      နိဗၺာန္ကုိမ်က္ေမွာက္ျပဳနုိင္ျခင္း။

ဒါကေနာက္ဆုံးအက်ဳိးတရားျဖစ္ပါတယ္။

           နိဗၺာန္ခ်မ္းသာဆုိတာ ဗုဒၶဘာသာတုိင္းလုိလားေတာင့္တေနတဲ့ အရာပါပဲ။ 

          နိဗၺာန္ကုိမ်က္ေမွာက္ျပဳရင္ ဒုကၡအားလုံးမွ လြတ္ျငိမ္းသြားပါျပီ။ 

           နိဗၺာန္ခ်မ္းသာကုိရေစနုိင္ ေရာက္ေစနုိင္တာကေတာ့...

           ဝိပႆနာအလုပ္တစ္ခုပဲရွိပါတယ္။ 

က်န္တဲ့ ဒါန သီလ သမထကုသုိလ္ေတြ က 

       အေထာက္အပ့ံေပးနုိင္ရုံသာ ေပးနုိင္တာပါ။ 

        နိဗၺာန္ကုိတုိက္ရုိက္မေရာက္နုိင္ပါဘူး။ 

         နိဗၺာန္သြားရာလမ္း ေၾကာင္းမွာလည္း ..

ဒါန သီလ သမထ ကုသုိလ္မ်ားရွိရပါမယ္။ တုိက္ရုိက္မပုိ႔ေဆာင္နုိင္ေပမဲ့ ေရာက္ေအာင္ ရေအာင္ အေထာက္အပံ့ ေတြ ေလာက္ေတာ့ေပးနုိင္ပါတယ္။ 

           ဒါ့ေၾကာင့္..

           နိဗၺာန္ကုိ မ်က္ေမွာက္ျပဳေစနုိင္တဲ့ ကုသုိလ္ဟာ ဝိပႆနာကုသုိလ္ပဲျဖစ္ပါတယ္။

        အားထုတ္ပံု အားထုတ္နည္းေတြနဲ ့ ပတ္သက္လို ့တစ္ျခား စာမ်က္ႏွာေတြမွာလည္းေရးသားခဲ့ဖူးတဲ့အတြက္ ထပ္မံ မေဖၚျပေတာပါဘူး။

        ဒါေပမဲ့..

         ႐ႈမွတ္တဲ့အခါမွာ..

         ဓမၼမိတ္ေဆြ တို ့အေနနဲ ့..

႐ုပ္ကိုပဲ႐ႈ႐ႈ၊ နာမ္ ကိုပဲ ႐ႈ႐ႈ၊ ကိုယ္ႏွစ္သက္ရာ အဆင္ေျပရာ ကမၼဌာန္းကို ရႈမွတ္ပြားမ်ား အားထုတ္လို ့ရပါတယ္။ ေညာင္းရင္ ျပင္ဖို ့အၾကံ ျပဳပါတယ္။ 

         မျပင္ရဘူးလို ့ျမတ္စြာဘုရား မိန္ ့ၾကားခ်က္အထဲမွာ မပါပါဘူး။ 

        ဒီလိုပဲ တစ္ေန ့နည္းနည္း၊ နည္းနည္း အားထုတ္လာရင္း နဲ႔ ဓမၼမိတ္ေဆြတို႔ရဲ ့က်င့္ၾကံအားထုတ္မႈ တုိးတက္လာ ကို တျဖည္းျဖည္း ေတြ ့လာပါလိမ့္မယ္။

        မအားမလပ္တဲ့ၾကားကပဲ..

( ၅ ) မိနစ္ပဲရရ၊( ၁ဝ ) မိနစ္ ပဲ ရရ..

“ ခဏေလာက္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္..အားထုတ္ၾကည့္ၾကစမ္းပါ ”လို ့ ႏိႈးေဆာ္ပါတယ္။

          အားထုတ္ရင္ အားထုတ္သေလာက္...

          အက်ိဳးခံစားၾကရမွာပါလို ့..အသိေပးရင္.. 

ဤ ဓမၼဒါန စာစု ကို ကုသိုလ္ျပဳ မွ်ေဝလိုက္ပါတယ္။

( ခႏၶာ၅ပါး- တစ္ဦး )

•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••

လက္ကိုင္ဖုန္း ျဖင့္ စာစီရျခင္းျဖစ္သည့္အတြက္ သတ္ပံုမွားယြင္းမႈမ်ား ေတြ ့ရွိပါက 

သည္းခံခြင့္လႊတ္ၿပီး ျပင္ဆင္ဖတ္ရႈေပးပါရန္ ေမတၱာရပ္ခံပါသည္။

ကိုးကား..

ပါေမာကၡခ်ဳပ္ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီး

အဂၢမဟာပ႑ိတ ဘဒၵႏၲ ေဒါက္တာနႏၵမာလာဘိ - ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ 

နိဗၺာန္တံခါးဖြင့္ႏိုင္မွ အပါယ္တံခါးပိတ္မည္ တရားေဒသနာေတာ္ ႏွင့္

" ဝိပႆနာ အက်ဳိး ( ၇ )မ်ဳိး” 

အရွင္ဝိမလဝံသ( နာလႏၵာတကၠသုိလ္ အိႏၵိယနုိင္ငံ) တို ့မွ ေကာက္ႏႈတ္ပူေဇာ္ပါသည္။

credit :